v slovarju PONS
ein|klem·men GLAG. preh. glag.
1. einklemmen (quetschen):
| ich | klemme | ein |
|---|---|---|
| du | klemmst | ein |
| er/sie/es | klemmt | ein |
| wir | klemmen | ein |
| ihr | klemmt | ein |
| sie | klemmen | ein |
| ich | klemmte | ein |
|---|---|---|
| du | klemmtest | ein |
| er/sie/es | klemmte | ein |
| wir | klemmten | ein |
| ihr | klemmtet | ein |
| sie | klemmten | ein |
| ich | habe | eingeklemmt |
|---|---|---|
| du | hast | eingeklemmt |
| er/sie/es | hat | eingeklemmt |
| wir | haben | eingeklemmt |
| ihr | habt | eingeklemmt |
| sie | haben | eingeklemmt |
| ich | hatte | eingeklemmt |
|---|---|---|
| du | hattest | eingeklemmt |
| er/sie/es | hatte | eingeklemmt |
| wir | hatten | eingeklemmt |
| ihr | hattet | eingeklemmt |
| sie | hatten | eingeklemmt |
Ni primerov
Poskusite z drugačnim vnosom.